Een herstelzin is een lijst willekeurige woorden die werkt als reservesleutel voor je versleutelde gegevens. Apps die je wachtwoord niet kunnen resetten, omdat ze het nooit hebben gehad, geven je er een in plaats daarvan. Bewaar hem offline op papier op een veilige plek, of in een wachtwoordbeheerder die je vertrouwt, en nooit als schermafbeelding of op dezelfde plek als de gegevens die hij ontgrendelt.
Hier lees je waarom deze zinnen bestaan, hoe sterk ze zijn en hoe je de jouwe bewaart, zodat hij er is als je hem nodig hebt en nergens anders.
Waarom sommige apps je wachtwoord niet kunnen resetten
De meeste onlinediensten kunnen je een e-mail ‘reset je wachtwoord’ sturen, omdat ze je gegevens in handen hebben en kunnen besluiten je weer binnen te laten. Dat is handig, en het betekent ook dat het bedrijf, of iedereen die in je e-mail komt, je account kan ontgrendelen.
Apps die zijn gebouwd op end-to-end- of zero-knowledge-versleuteling werken anders. Je gegevens worden op je apparaat versleuteld met een sleutel die is afgeleid van je wachtwoord (of patroon, of pincode), en het bedrijf ziet die nooit. Er valt niets te resetten: is het wachtwoord weg, dan is de sleutel weg, en blijven de gegevens voor altijd versleuteld.
Een herstelzin is de uitweg uit die doodlopende weg. Het is een tweede, onafhankelijke manier om de sleutel te maken of te ontgrendelen, die je opschrijft en op een veilige plek bewaart. Onze gids over zero-knowledge-versleuteling legt het grotere idee uit.
Hoe een zin een sleutel wordt
De meeste herstelzinnen gebruiken de standaard BIP-39, oorspronkelijk ontworpen voor cryptowallets. Zo werkt het:
- De app maakt op je apparaat willekeurige bits aan.
- Die bits worden verdeeld in groepjes van 11. Elk groepje is een getal van 0 tot 2047.
- Elk getal kiest een woord uit een vaste lijst van 2048 woorden. Elk woord draagt dus 11 bits willekeur.
- Voer je de zin later in, dan zet de app de woorden weer om in bits en haalt die door een trage functie voor sleutelafleiding om de sleutel te krijgen.
Woorden zijn gewoon een vriendelijkere manier om een lang willekeurig getal op te schrijven. ‘Apple’, ‘river’, ‘drift’ zijn makkelijker foutloos over te nemen dan een reeks hexadecimale tekens. De standaard zelf is openbaar gepubliceerd.

9 woorden, 12 of 24
De sterkte groeit met 11 bits per woord, en elke extra bit verdubbelt het aantal mogelijke zinnen:
- 9 woorden: ongeveer 99 bits.
- 12 woorden: 128 bits willekeur (plus een paar controlebits in de BIP-39-standaard).
- 24 woorden: 256 bits.
Ter vergelijking: de versleutelingssleutels die je bestanden beschermen (AES-256) zijn 256 bits, en 128 bits geldt algemeen als ver buiten bereik van brute kracht.
Waarom zou een app dan minder woorden kiezen? Omdat een herstelzin ook moet worden opgeschreven en weer ingetypt, vaak jaren later. Minder woorden betekent minder fouten. En een goede app vertrouwt niet alleen op de woorden: hij haalt elke gok door honderdduizenden rondes van een expres trage functie, zodat elke poging echte rekentijd kost. Met zo’n 99 bits plus die vertraging is het raden van een zin van 9 woorden geen realistische aanval. Cryptowallets gebruiken 12 of 24 woorden omdat ze geld beschermen dat iedereen ter wereld van een openbare blockchain zou kunnen proberen te stelen, zonder limiet op het aantal pogingen.
De realistische risico’s voor een herstelzin zijn niet raden. Ze zijn hem kwijtraken en dat iemand hem vindt.
Waar je hem bewaart
Goede opties
- Papier, met de hand geschreven, bewaard waar je andere belangrijke documenten bewaart: een kluis, een afgesloten la, een map bij je paspoort. Schrijf duidelijk, nummer de woorden en controleer ze één keer in de app.
- Een tweede papieren kopie op een andere plek, bijvoorbeeld bij een familielid dat je vertrouwt, voor het geval van brand of een verhuizing.
- Een wachtwoordbeheerder met een sterk hoofdwachtwoord en twee-factor-authenticatie. Handig, en versleuteld. Laat het alleen niet de enige kopie zijn als de wachtwoordbeheerder zelf afhangt van het apparaat dat je zou kunnen verliezen.
Vermijd
- Schermafbeeldingen. Die gaan naar je fotobibliotheek, kunnen via iCloud-foto’s naar andere apparaten synchroniseren en staan tussen je recentste foto’s. Komt iemand in je telefoon, dan is de fotobibliotheek de eerste plek waar hij kijkt.
- Een gewone notitie in Notities, een e-mail aan jezelf, een chatbericht. Allemaal leesbaar voor iedereen die in dat account of op dat apparaat komt.
- In het ding dat hij ontgrendelt. De herstelzin van een kluis die in diezelfde kluis staat, is nutteloos op de dag dat je hem nodig hebt.
- Clouddocumenten zonder sterke versleuteling. Dan maak je van een geheim weer een account dat moet worden beschermd.

Apples herstelsleutel en herstelcontacten
Je Apple Account heeft een eigen versie van hetzelfde idee.
- Herstelsleutel: een optionele code van 28 tekens. Stel je er een in, dan zet je Apples standaardprocedure voor accountherstel uit; om je wachtwoord opnieuw in te stellen heb je dan de sleutel plus een vertrouwd apparaat of je vertrouwde telefoonnummer nodig. Raak je hem kwijt, dan kan Apple hem niet teruggeven. Stel hem in via Instellingen → je naam → Inloggen en beveiliging → Herstelsleutel, zoals beschreven in Apples uitleg over de herstelsleutel.
- Herstelcontact: iemand die je vertrouwt en die een code kan aanmaken om je weer binnen te helpen. Die persoon kan niet inloggen op je account of je gegevens zien. Met Geavanceerde gegevensbescherming aan kan een herstelcontact je ook helpen je end-to-end versleutelde iCloud-gegevens te herstellen.
Gebruik je Geavanceerde gegevensbescherming, dan heb je minstens één van beide nodig, omdat Apple dan de sleutels van het grootste deel van je iCloud-gegevens niet meer heeft.
Hoe het werkt in Private Vault
De technische details, ook hoe de zin een aparte envelop ontgrendelt in plaats van rechtstreeks de kluis, staan op onze beveiligingspagina.
Als je hem kwijtraakt
Wat er gebeurt, hangt af van of je je gewone manier om binnen te komen nog hebt.
Je hebt je wachtwoord of patroon nog. Voorlopig is er niets aan de hand, maar je bent één vergeten wachtwoord verwijderd van alles kwijtraken. In de meeste apps kun je van binnenuit een nieuwe herstelzin aanmaken; doe dat nu en bewaar de nieuwe goed.
Je bent allebei kwijt. Bij echt end-to-end versleutelde apps kan niemand de gegevens terughalen: de ontwikkelaar niet, Apple niet, en geen ‘herstelservice’ die aanbiedt het te doen. Dat is dezelfde eigenschap die vreemden buiten houdt. Wees heel voorzichtig met iedereen die iets anders beweert en om geld of je andere wachtwoorden vraagt.
Ben je buitengesloten uit een fotokluis, dan loopt onze gids over vergeten kluiswachtwoorden per app door wat er mogelijk is. En twijfel je in het algemeen waar je belangrijke documenten bewaart, zie dan gevoelige documenten bewaren op je iPhone.
Vragen
Moet ik een schermafbeelding van mijn herstelzin maken?
Nee. Schermafbeeldingen komen in je fotobibliotheek terecht, kunnen via iCloud-foto’s naar je andere apparaten synchroniseren en zijn de eerste plek waar iemand die je telefoon doorzoekt kijkt.
Kan ik mijn herstelzin in een wachtwoordbeheerder bewaren?
Ja, een betrouwbare wachtwoordbeheerder met een eigen sterk hoofdwachtwoord is een redelijke plek. Bewaar ook een papieren kopie, voor het geval je de toegang tot de beheerder kwijtraakt.
Is een zin van 9 woorden veilig genoeg?
Ja, voor dit doel. Negen willekeurige woorden uit een lijst van 2048 woorden geven ongeveer 99 bits willekeur, en de app maakt elke gok nog eens extra traag.
Wat gebeurt er als iemand mijn herstelzin vindt?
Die kan openen wat de zin beschermt. Maak, als de app dat toestaat, direct een nieuwe zin aan zodat de oude niet meer werkt, en verander andere geheimen die hij zou kunnen onthullen.
Houd het privé op je iPhone
Geen account. Geen analyse. Versleuteld op je iPhone.



